مناسبات فقه تعلیم‌وتربیت با دانش اخلاق و روان‌شناسی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 مرکز تخصصی آخوند خراسانی

2 دانش‌پژوه مدرسه عالی فقاهت عالم آل محمد (ع)، دانش آموخته سطح چهار حوزه علمیه مشهد،

3 جامعه المصطفی العالمیه، قم، ایران.

چکیده

گستردگی دامنه‌ی علوم و پیوند های میان آن‌ها، افزون بر پدید آوردن دانش‌های میان‌رشته‌ای، بستر مناسبات و تعاملاتی نوین را فراهم می‌آورد. فقه تعلیم‌وتربیت، دانشی نوپدید است که با رویکردی تربیتی به قلمرو فقه می‌نگرد. شناسایی مناسبات و تعاملات فقه تعلیم‌وتربیت با سایر دانش‌ها، می‌تواند در گره‌گشایی از مسائل و چالش‌های فراروی این دانش نو پا، نقشی بسزا ایفا کند. فقدان مطالعاتِ پژوهشی در این عرصه و اهمیت شناخت مناسبات و تعاملات این دانش با علوم مرتبط، نظیر دانش اخلاق و روان‌شناسی، ضرورت و هدف انجام این پژوهش را آشکار می‌سازد.
ازاین‌رو، پژوهش حاضر با بهره‌گیری از روش توصیفی - تحلیلی و شیوه‌ی کتابخانه‌ای، به واکاوی و ارزیابیِ مناسبات فقه تعلیم‌وتربیت با دودانش اخلاق و روان‌شناسی پرداخته است. بر پایه‌ی نتایج این پژوهش، دانش فقه تعلیم‌وتربیت، شاخه‌ای برخاسته از فقه است که در کنار دیگر ابواب فقهی، به بررسی «رفتارهای اختیاری مربیان و متربیان در مقام تربیت»، از منظر احکام پنج‌گانه‌ی شرعی، می‌پردازد. فقه تعلیم‌وتربیت، باوجود تمام تمایزاتی که با دودانش اخلاق و روان‌شناسی دارد، در پاره‌ای از موضوعات، مسائل و اهداف، دارای پیوندها و تعاملاتی همبسته با این دودانش است.

کلیدواژه‌ها


  • تاریخ دریافت: 12 اردیبهشت 1404
  • تاریخ بازنگری: 01 مرداد 1404
  • تاریخ پذیرش: 10 مرداد 1404
  • تاریخ اولین انتشار: 01 شهریور 1404
  • تاریخ انتشار: 01 شهریور 1404